ΒΙΒΛΙΟ: Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες: Μια Εναλλακτική Προσέγγιση για όλους, Ε.Μπόντη (2013), εκδ.Μέθεξις (Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου)
Τι είναι οι (ειδικές) Μαθησιακές Δυσκολίες;
Η εξελικτική πορεία των Μαθησιακών Δυσκολιών
Συνήθεις απορίες γονέων ή/και εκπαιδευτικών
This is a Video slide

Συνήθεις απορίες γονέων ή/και εκπαιδευτικών:

 Η τυπική λοιπόν εικόνα του παιδιού με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες είναι αυτή του έξυπνου καθ' όλα παιδιού που, αφού «πιάνει πουλιά στον αέρα», τότε...:

  •  "Πώς είναι δυνατόν όταν διαβάζει, να συλλαβίζει ακόμη στην Δ΄ δημοτικού;"
  •  "Πώς γίνεται να ξέρει απ’ έξω όλους τους κανόνες της ορθογραφίας, αλλά να γράφει μια απλή λέξη με τρεις διαφορετικούς τρόπους μέσα στο ίδιο κείμενο;"
  •  "Πως μπορεί να κάνει λάθη κατά την αντιγραφή μιας πρότασης;"
  •  "Γιατί, αφού μαθαίνει την ιστορία τόσο καλά την προηγούμενη, την επόμενη μέρα στο διαγώνισμα δεν γράφει σχεδόν τίποτε;"
  •  "Γιατί, αφού ο Νίκος είναι πανέξυπνος, δεν τα καταφέρνει στο σχολείο; Μήπως όντως είναι τεμπέλης;"
  •  "Ο Μιχάλης είναι πάρα πολύ έξυπνος. Όλοι θαυμάζαμε τις ικανότητές του στις κατασκευές και τη ζωγραφική από το νηπιαγωγείο ακόμη. Μόλις όμως ξεκίνησε το σχολείο άρχισαν τα προβλήματα. Σήμερα πηγαίνει στη Γ’ δημοτικού και ακόμη δεν μπορεί να διαβάσει ένα απλό κείμενο. Διαβάζουμε από τις 3 ως τις 10 το βράδυ."
  •  "Διαβάζουμε και ξαναδιαβάζουμε την Ιστορία, της τη λέω εγώ με δικά μου λόγια, μου τη λέει και η Μαρία και την άλλη μέρα στο σχολείο δεν γράφει τίποτε."
  •  "Γράφουμε την ορθογραφία 20 φορές στο σπίτι και την επόμενη μέρα στο σχολείο τη γράφει λάθος. Ακόμη και όταν αντιγράφει από τον πίνακα κάνει λάθη. Μέσα στο ίδιο κείμενο γράφει την ίδια λέξη με τρεις διαφορετικούς τρόπους."
  •  "Έχει τόση φαντασία, τόσο όμορφες ιδέες και πλούσιο λεξιλόγιο, και όμως για να αποκρυπτογραφήσεις το γραπτό του χρειάζεσαι ειδικό κώδικα! Όλες οι λέξεις κολλημένες, δυσανάλογα γράμματα, πλήρης απουσία στίξης. Πώς να το βαθμολογήσω αυτό το γραπτό;"
  •  "Η Άννα πηγαίνει στη Β’ γυμνασίου και ακόμη δεν μπορεί να μάθει την προπαίδεια. Μετρά με τα δάχτυλα ακόμη και στις πιο απλές προσθέσεις. Στα υπόλοιπα μαθήματα είναι σχεδόν άριστη. Πως γίνεται αυτό;"


 Η λίστα τέτοιων ερωτημάτων είναι ατελείωτη!

 Στις περισσότερες περιπτώσεις, η απάντηση δίνεται με αρκετή αυθαιρεσία και είναι κάπως έτσι: “Το παιδί είναι 'δυσλεκτικό' (ανεξάρτητα από τον τομέα της μάθησης στον οποίο πραγματικά δυσκολεύεται), 'υπερκινητικό' (επειδή δεν «στρώνεται» στο διάβασμα) και φυσικά με 'διάσπαση προσοχής", για να συμπληρωθεί το «μοδάτο διαγνωστικό πακέτο».

Πολλές φορές βλέπουμε σε έντυπα «ειδικών» για τη δυσλεξία, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, να αναφέρονται ο Αϊνστάιν, ο Τομ Κρουζ, η Ντέμι Μουρ, η Σερ και άλλοι επώνυμοι «δυσλεκτικοί», με στόχο κυρίως την 'ελπίδα': «Αφού αυτοί τα κατάφεραν, γιατί όχι και το παιδί σας;» Τουλάχιστον εδώ το κίνητρο αυτών που τα παρουσιάζουν είναι θετικό. Απλά δεν έχει κανένα απολύτως νόημα!

Το ότι τα γραπτά του Αϊνστάιν πιθανώς δεν μπορούσε να τα αποκρυπτογραφήσει ούτε και ο ίδιος, το ότι μπορεί ο Τομ Κρούζ ή η Ντέμι Μουρ να ηχογραφούσαν τα λόγια των ρόλων τους για να τα απομνημονεύσουν, προκειμένου να μην τα διαβάζουν, δεν τους εμπόδισε να κάνουν αυτό στο οποίο ήταν καλοί. Απλά, ίσως χρησιμοποίησαν άλλες μεθόδους που ταίριαζαν στον δικό τους μοναδικό τρόπο επεξεργασίας συγκεκριμένων πληροφοριών (λέξεων, αριθμητικών συμβόλων, στίχων, κλπ).

Δεν μπορώ να μάθω μουσική: ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Δεν μπορώ να ζωγραφίσω ούτε μια ευθεία γραμμή: κανένα πρόβλημα.

Δεν μπορώ να διαβάσω ούτε ένα κείμενο της Α΄ δημοτικού χωρίς να κολλήσω κάπου: πρόβλημα ζωής!!

Όλοι μας είμαστε σε κάποιον τομέα 'καλοί' και σε κάποιον άλλον όχι. Αν είστε από τους «τυχερούς» που, με τίποτα, δεν τα καταφέρνετε σε έναν «αδιάφορο για την κοινωνία και την επιτυχία στη ζωή» τομέα, π.χ. στη μουσική, κανένα πρόβλημα. Αν όμως όχι, τότε για μια ολόκληρη ζωή θα βρίσκεστε αντιμέτωπος/η με προβλήματα.

Συνεπώς:

 Ακόμη κι αν το παιδί σας όντως έχει δυσλεξία:
δεν είναι άρρωστο, δεν έχει κάποια νευρολογική δυσλειτουργία ή κάποια δυσπλασία ή διαταραχή στον εγκέφαλο, δεν χρειάζεται εγκεφαλογραφήματα και μαγνητικές τομογραφίες, ούτε και τα μάτια του (ή αλλιώς οι οφθαλμοί) έχουν κάποιο πρόβλημα στο πως κινούνται όταν αυτό διαβάζει, δεν έχει έναν καθρέφτη μέσα στον εγκέφαλό του που το κάνει να βλέπει ανάποδα τα γράμματα, ούτε και εμπίπτει σε μία από τις πολλές άλλες απαρχαιωμένες και άστοχες θεωρίες ή τις ξεπερασμένες απόπειρες ερμηνείας για τη φύση της δυσλεξίας, που κάποιοι επιμένουν να επικαλούνται μέχρι σήμερα, κυρίως για να εντυπωσιάσουν ή για να τρομοκρατήσουν τον ανυποψίαστο γονέα.

 Ακόμη, αν το παιδί σας έχει δυσλεξία:
δε φταίει η «κακιά» δασκάλα της Α΄ δημοτικού, ούτε το ότι εσείς το μαλώσατε μια φορά όταν μάθαινε τα γράμματα, ούτε η γιαγιά που του κάνει όλα τα χατίρια. Πολύ απλά, κανείς «δεν φταίει», διότι «σφάλμα», δεν υφίσταται!

 Η δυσλεξία είναι μία μόνο μορφή ειδικής μαθησιακής δυσκολίας και αφορά ένα πολύ μικρό ποσοστό ατόμων. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι ειδικών μαθησιακών δυσκολιών που εντοπίζονται σε έναν μόνο τομέα της μάθησης ή σε συνδυασμό τους.

 Οι ειδικές μαθησιακές δυσκολίες δεν είναι «πρόβλημα», νοητικό ή οργανικό. Αφορούν δυσκολίες στην επεξεργασία συγκεκριμένου τύπου πληροφοριών (π.χ. γλωσσικά ή αριθμητικά σύμβολα, αφηρημένες έννοιες, κλπ).

 Τα άτομα με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες δεν μπορούν να ευνοηθούν επαρκώς από την τυπική σχολική διδασκαλία. Πρέπει να διδαχθούν διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης και επεξεργασίας των εκάστοτε γνωστικών αντικειμένων στα οποία δυσκολεύονται, μέσα από ειδικά σχεδιασμένα προγράμματα ειδικής παιδαγωγικής παρέμβασης.

 Οι ειδικές μαθησιακές δυσκολίες αλλάζουν μορφή από ηλικία σε ηλικία και μπορεί να εκδηλωθούν διαφορετικά από άτομο σε άτομο.

 Από την προσχολική ακόμη ηλικία είναι δυνατό να υπάρχουν ενδείξεις ότι το παιδί μπορεί να αντιμετωπίσει αργότερα κάποιες δυσκολίες στη μάθηση. Η έγκαιρη διάγνωση και η πρόληψη –ακόμα και αν δεν οδηγήσουν άμεσα σε παρέμβαση- είναι προτιμότερες από το αίσθημα της «αποτυχίας» που συχνά συνοδεύει τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες που δεν έχουν αντιμετωπιστεί.

 Η εμμονή στις «παραδοσιακές» μεθόδους διδασκαλίας ή στις ατέλειωτες ώρες μελέτης και επανάληψης (π.χ. διάβασέ το 10 φορές ή γράψε την ορθογραφία 20 φορές) δεν βοηθά καθόλου. Αντίθετα, δημιουργεί αισθήματα χαμηλής αυτοεκτίμησης και συχνά οδηγεί στην άρνηση και την παραίτηση.

System.String[]